Verkaufsstellen

Kiosk im Europa-Center (Erdgeschoss)

Taverne Terzo Mondo, Grolmanstr. 26 10623

Gastrostar, Eisenacherstr. 12 10777

Cava, Schusterhusstr. 20, 10585

Ano Kato, Leibnizstraße 70, 10625

Kommatas, Meraner Str. 19, 10825

Ta Pada Rei, Düsseldorfer Str. 75, 10719

ab 12.12.2016!

Προσφυγες, εθνικισμος και οικονομια

Οι πρόσφυγες είναι προάγγελοι θλιβερών ειδήσεων“  είχε πει κάποτε ο Bertolt Brecht  και δυστυχώς είχε δίκαιο.  Το 2015 βιώσαμε  τις απαίσιες εικόνες  των χιλιάδων  προσφύγων και οικονομικών μεταναστών  που ξεκινώντας από την Β. Αφρική, την Συρία το Ιράκ, το Αφγανιστάν, και τα στρατόπεδα προσφύγων στην Τουρκία  κατευθύνονταν στην Δ. Ευρώπη για να  γλυτώσουν από τον πόλεμο ή την οικονομική εξαθλίωση. 

Σχεδόν 3.000 πνίγηκαν στην Μεσόγειο. Και ενώ οι προσφυγικές ροές από τα Βαλκάνια έχουν διακοπεί με την αμφιλεγόμενη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας και με τα συρματοπλέγματα των βαλκανικών χωρών, οι ροές και οι πνιγμοί από την Β. Αφρική συνεχίζονται ασταμάτητα.

Όλοι μας διαισθανόμαστε ότι αυτή η μετανάστευση λαών δεν είναι σαν τις άλλες προσφυγικές ροές του παρελθόντος, αλλά προάγγελος μεγάλων αλλαγών που συντελούνται παγκοσμίως και ιδίως στην ΝΑ Ευρώπη και στην Άπω Ανατολή, όπου το ένα μετά το άλλο τα κράτη αποσυντίθενται, τα σύνορα ανατρέπονται, η οικονομική εξαθλίωση μεγαλώνει, ο εθνικισμός ενισχύεται, η μισαλλοδοξία  με τον μανδύα της θρησκείας μεγαλώνει. Η  Ευρωπαϊκή Ένωση απέτυχε  να δώσει μια λύση στο προσφυγικό πρόβλημα και το κάθε κράτος προσπαθεί να ρίξει το βάρος στον γείτονα νομίζοντας ότι το ίδιο έτσι θα αποφύγει το πικρό ποτήρι. Οι κάθε λογής ρατσιστές, φασίστες, εθνικιστές καρπώνονται τους φόβους του λαού και τάζουν εύκολες λύσεις.

Παράλληλα  ο  νεοφιλελευθερισμός και η παγκοσμιοποίηση,  δηλαδή ο μοντέρνος καπιταλισμός που υπόσχονταν οικονομική ανάπτυξη και  σεβασμό των προσωπικών ελευθεριών, βάζει από παντού νερά και ψάχνει πλέον την σωτηρία του στις δοκιμασμένες πρακτικές του παρελθόντος, τον εθνικισμό και τον  πόλεμο.  Η αριστερά δυστυχώς απέτυχε να δώσει μια πειστική ελπίδα και πρόγραμμα στους εξαθλιωμένους της παγκοσμιοποίησης και στα φοβισμένα μεσοστρώματα που βλέπουν το μέλλον τους αβέβαιο. Όλοι αυτοί στρέφονται πλέον σε εθνικιστές, ρατσιστές, αυταρχικούς ηγέτες ελπίζοντας ότι αυτοί θα τους σώσουν από τις κυοφορούμενες αλλαγές. Το αποτέλεσμα είναι η άνοδος του εθνικισμού, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας τόσο παγκοσμίως όσο και στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ με επιστέγασμα την εκλογή Τράμπ στις ΗΠΑ.

Στην ΝΑ Ευρώπη και στην Άπω Ανατολή, δηλαδή στην γειτονιά της Ελλάδας ο κόσμος καίγεται ή είναι έτοιμος να εκραγεί. Στην Συρία ο εμφύλιος εδώ και 5 χρόνια μαίνεται αμείωτος, στο Ιράκ και την Λιβύη το ίδιο, στην Τουρκία βρίσκεται προ τον πυλών και η Αίγυπτος βρίσκεται στα  όρια της οικονομικής κατάρρευσης.

Μέσα σε αυτό το ζοφερό τοπίο βρίσκεται και η χώρα μας, η οποία σαν σταυροδρόμι των λαών και των πολιτισμών που υπήρξε πάντοτε δέχεται πρώτη τις συνέπειες αυτών των αλλαγών.
Έτσι μέσα στην οικονομική κρίση που την χτύπησε περισσότερο από άλλες χώρες βρέθηκε με χιλιάδες πρόσφυγες και με στρατόπεδα προσφύγων  και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τελευταία  ακούει και απειλητικά μηνύματα για αλλαγές  των συνόρων της και αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάννης,  που αποτελεί διεθνή συνθήκη και καθορίζει τα σύνορα στην περιοχή μας.

Όλες οι μεγάλες δυνάμεις και οι γείτονες της Συρίας και του Ιράκ  συμμετέχουν φανερά ή καλυμμένα  στον πόλεμο  και παίρνουν ήδη θέσεις στο τραπέζι της μοιρασιάς που έρχεται και κοντά σε αυτούς και η  γείτονάς μας Τουρκία με τον αλλοπρόσαλλο ηγέτης της Ταγίπ Ερτογάν, ο οποίος αφού έκανε τα αδύνατα δυνατά να αιματοκυλήσει την Συρία βοηθώντας τους τζιχαντιστές  του  ISIS  και ο οποίος μετά το τελευταίο σχεδόν σκηνοθετημένο πραξικόπημα οδηγεί  την Τουρκία σε μια άτυπη δικτατορία, βάζει το τελευταίο διάστημα και θέμα αναθεώρησης της συνθήκης της Λωζάννης και εποφθαλμιά όχι μόνο περιοχές της Συρίας και του Ιράκ αλλά και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου γιατί λέει αυτά κάποτε ήταν τούρκικα.

Παράλληλα αυξάνεται ο εθνικισμός στην Τουρκία ο οποίος αναβαπτισμένος και  με τον θρησκευτικό φανατισμό   δημιουργεί ένα άκρως επικίνδυνο μείγμα για μελλοντικές πολεμικές περιπέτειες.  Η οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας καρκινοβατεί πλέον και οι ηγέτες της ταΐζουν τον λαό τους τώρα με εθνικιστικές κορώνες και φούμαρα  και του υπόσχονται μελλοντικά πλιάτσικα των γειτόνων στο Ιράκ, στην Συρία και γιατί όχι και στην Ελλάδα.

Δεν θέλουμε να σταθούμε στην ηλίθια επιχειρηματολογία του Ερντογάν  και τι ήταν ποιανού κάποτε, γιατί εμείς τότε πρέπει να ζητήσουμε  όλη την Τουρκία και  ας κοιτάξουμε λίγο πώς μπορούμε να προετοιμαστούμε ενάντια στις απειλές που έρχονται τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα.

Το πρώτο που έχουμε να κάνουμε είναι να αντικρούσουμε ανάλογες εθνικιστικές φωνές στην ΕΕ και στην Ελλάδα και στην μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό και τον εθνικισμό, να αντιπροτείνουμε την αλληλεγγύη, τον σεβασμό των ανθρώπων, την συνεργασία των χωρών της ΕΕ και την εμβάθυνση της ΕΕ, γιατί τα προβλήματα δεν μπορεί να τα λύσει καμία χώρα της ΕΕ μόνη της, όσο μεγάλη και αν είναι.

Παράλληλα πρέπει να χτυπήσουμε τις αιτίες που αναπαράγουν τον φόβο και την μισαλλοδοξία.  Στα μέτρα λιτότητας, περικοπών των μισθών και των συντάξεων και στην οικονομική εξαθλίωση, που είναι η κύρια αιτία του φόβου του λαού, να αντιπροτείνουμε τον έλεγχο και φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου, ιδίως του χρηματιστηριακού που οργιάζει με την παγκοσμιοποίηση και την απουσία ελέγχων. Να πούμε στον κόσμο και κυρίως στα φοβισμένα μεσοστρώματα που συνήθως ρέπουν  προς την λύση  του αυταρχισμού και των ισχυρών ηγετών ότι για την κατάντια τους δεν φταίνε οι ξένοι, οι πρόσφυγες, οι άλλοι λαοί,  δηλαδή οι „νέοι εβραίοι“ αλλά ο άκρατος καπιταλισμός και ο ανεξέλεγκτος νεοφιλελευθερισμός στον οποίο πρέπει να μπει ένα φρένο και γιατί όχι ένα τέλος.

Για την Ελλάδα τέλος να απαιτήσουμε να μπει ένα τέλος στα μνημόνια , στην εξαθλίωση, την απελπισία και τον φαταλισμό και να απαιτήσουμε από τις ηγεσίες των ελληνικών κομμάτων  να σταματήσουν τα παιχνίδια για τις καρέκλες και τα μικροκομματικά συμφέροντα , να βάλουν μια τάξη στο ελληνικό κράτος και να δώσουν  ένα όραμα και ελπίδα  στον κόσμο γιατί οι καιροί που έρχονται δεν είναι καθόλου ρόδινοι.  n

Η συντακτική επιτροπή του «Εξάντα»

E-Mail. info@exantas.de,  Web: www.exantas.de

 

ΠεριεχΟμενα / Inhalt
 
Της σύνταξης / Editorial
 
Πρόσφυγες, εθνικισμός και οικονομία
3
Γνώμες / Meinungen
Το νέο Βερολίνο, του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου, Αθήνα
6
Η πόλη της Αθήνας μετά την κρίση, του Νίκου Βατόπουλου, Αθήνα
7
Ιστορία / Geschichte
 
562 χρόνια από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, του Κώστα Μαυραγάνη, Αθήνα
8
Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: «Έχουμε έλλειμμα αυτογνωσίας», μια συνέντευξη της Κυριακής Τσολάκη
18
Ruinenstadt Kayaköy – Türkei, von Christoph Gunkel
20
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς: «Η ελληνική κοινωνία είναι πλέον ώριμη να ξαναδιαβάσει το παρελθόν της», μια συνέντευξη του Μάρκου Καρασαρίνη
26
Warum kennt die griechisch-orthodoxe Kirche keinen „Turmbau zu Babel“? von Hans Eideneier, Köln
30
Η κρίση / Die Krise
Privatisierungschwindel in Griechenland, von Niels Kadritzke, Berlin
Πώς φτάσαμε στα σκαλοπάτια μιας ακόμη πτώχευσης; του Στέλιου Ράμφου, Αθήνα
38
Τέχνες, Πολιτισμός / Kunst, Kultur
 
Λίντα Ζερβάκη: Η ωραία Ελληνίδα που κατέκτησε τους Γερμανούς, μια συνέντευξη της Ξένιας Κουναλάκη
46
Οι «Έλληνες» ανεβαίνουν στη σκηνή του Βερολίνου, του Νίκου Χειλά, Βερολίνο
48
Renzo Piano: «Η ομορφιά θα σώσει την Αθήνα», μια συνέντευξη του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου, Αθήνα
52
Ο Renzo Piano και το ΚΠΙΣΝ μας αξίζουν; του Δημήτρη Ποτηρόπουλου, Αθήνα
Οι τρεις ζωές και ο θάνατος του Φάνη Φαντέμη, του Νίκου Χειλά, Βερολίνο
58
Από την Ελλάδα / Aus Griechenland
 
Dodóni, von Klaus Kumbier, Berlin
60
Ο Γερμανός τουρίστας που έγινε ευεργέτης της Κρήτης, Από neakriti.gr
70
Ein Griechenland von A bis Z, von Niki Eideneier, Köln
72
Πολιτική επικαιρότητα / Zeitgeschehen
 
Über die Flüchtlinge und über die Krise der Europäer, von Kostas Dimakopoulos, Berlin/Athen
74
Λογοτεχνία / Literatur
Márkos Méskos. Die Meditation der Poesie, von Giórgis Fotópoulos, Berlin
82
Eleni, ein natürliches Talent, von Niki Eideneier, Köln
86
Ελένη Δεληδημητρίου-Τσακμάκη, της Ελένης Τορόση, Μόναχο
87
Sifnos, Juli 1970, von Dr. Ulf-Dieter Klemm
90
Alexios Máinas, „Ockhams Rasier-messer“, Το ξυράφι του Όκαμ, von Niki Eideneier, Köln
92
Ποιήματα για τους πρόσφυγες, Επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης
94
Βιβλία / Bücher
 
Βιβλία που λάβαμε / Buchbesprechungen
98
Impressum
106