Το περιοδικό

Heft #32

Η περίοδος της πανδημίας μας αναγκάζει να μιλήσουμε γι’ αυτή. Ακόμη κι αν πολλές φορές αυτό δεν γίνεται ευθέως, σε κάθε βήμα, σε κάθε ανάσα υπάρχει πια ένας πρόσθετος δισταγμός. Ο πολιτικός χρόνος γύρω μας έχει παγώσει, οι τέχνες προσπαθούν να βρουν το δρόμο τους προς ένα σαστισμένο κοινό, το οποίο επιτρέπεται να εργάζεται αλλά αποτρέπεται από κάθε λογής απολαύσεις. Μέσα στην καθαρότητα των προτεραιοτήτων της κοινωνίας που έχουμε οικοδομήσει, ωστόσο, ενοικεί κι ο ανορθολογισμός. Από το πρωθυπουργικό ζεύγος της Ελλάδος, που εν μέσω απαγόρευσης κυκλοφορίας ασκεί μηχανοκίνητο αθλητισμό σε προστατευόμενη δασική περιοχή, έως τα κινήματα άρνησης του Covid_19, οι καθημερινές αντιφάσεις διαμορφώνουν μια κουλτούρα θεσμικής δυσπιστίας. Ίσως ο γραπτός λόγος με την ιδιομορφία και τον ιδιαίτερο χρόνο του εκφεύγει αυτής της δυσκολίας, μας ξεγελά με την σταθερότητά του και μας χαρίζει μια σχέση με έναν κόσμο εκτός του καθεστώτος και περιρρέοντος φόβου που ανακινεί την κρίση της εποχής μας. Με την έκδοση του 32ου Εξάντα προσπαθούμε να βαδίσουμε ξανά στα ίχνη αυτής της χαμένης ισορροπίας.


Εκ μέρους της Σύνταξης

Heft #31

Η υποχρέωση  να φοράμε μάσκα στους δημόσιους χώρους, παρότι πλήρως αναγκαία και θεμιτή για την αναχαίτιση του COVID-19, επιφέρει, μέσω της φραγής του στόματος, μια πραγματική όσο και συμβολική παρεμπόδιση της ομιλίας. Το social distancing και η ψηφιοποίηση σχεδόν του συνόλου των δραστηριοτήτων μας θέτουν ένα νέο πλαίσιο αναφοράς για τις ανθρώπινες σχέσεις και μαζί για τον κόσμο, όπου ζούμε. Αυτά που χτες απλώς τα κάναμε, σήμερα πρέπει να τα προετοιμάσουμε πριν τα κάνουμε. Κανείς δεν ξέρει αν τα πράγματα θα ξαναγίνουν όπως άλλοτε. Σε τόσο έκτακτες συνθήκες, η περιοδική έκδοση, ως μια επαναληπτική διαδικασία, είναι ίσως το κατάλληλο αντίδοτο στην αβεβαιότητα, που γεννά η μοναδικότητα της περιόδου που διανύουμε. Στον 31ο Εξάντα προσπαθήσαμε, χωρίς να παρασυρθούμε τελείως από την επικαιρότητα ή να αδιαφορήσουμε γι’ αυτήν, να βρούμε μια ισορροπία ανάμεσα σ’ αυτό που θέλαμε και σ’ αυτό που ήταν εφικτό. Ελπίζουμε να πετύχαμε τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό! Καλή ανάγνωση

Εκ μέρους της Σύνταξης

Heft #30

Κάθε που ξεκινάει ένα καινούριο τεύχος, αναρωτιόμαστε ποιο είναι εκείνο το υλικό που μπορεί να ζωντανέψει με τον καλύτερο τρόπο όλους τους προβληματισμούς και τις αγωνίες που αφορούν έναν άνθρωπο που ζει στη Γερμανία και ενδιαφέρεται για τα ελληνικά ζητήματα. Πάντοτε μέλημά μας είναι να μεταφέρουμε μια πληροφορία που να έχει μέσα της τη δύναμη να διανοίξει ορίζοντες και να ρίξει γέφυρες ανάμεσα στα πνεύματα των αναγνωστών μας. Στο τεύχος που έχει ανοιχτό μπροστά του, ο αναγνώστης θα δει την προσπάθειά μας, από κοινού με πολύτιμους συνεργάτες, να συγκροτήσουμε έναν χώρο συνάντησης ποικίλων απόψεων και γεγονότων. Θα βρει εικόνες απ’ το παρελθόν, ματιές στην πολιτική επικαιρότητα, κοινωνικά θέματα, συζητήσεις για τον πολιτισμό, τέχνη και λογοτεχνία. Δε θα μπορούσαν βέβαια να λείπουν και κάποια βερολινέζικα νέα καθώς και οι αναφορές μας σε βιβλία που τέμνουν τις ελληνογερμανικές σχέσεις. Μεταξύ άλλων μια συβολή στην θερμή συζήτηση για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, σκέψεις πάνω στο ζήτημα της κλιματικής αλλαγής με αφορμή της Σύνοδο του ΟΗΕ στη Μαδρίτη καθώς και μια συγκλονιστική μαρτυρία από την περίοδο της Κατοχής. Ιδιαίτερη μνεία αξίζουν δυο κείμενα Ελλήνων συγγραφέων καθώς για πρώτη φορά δημοσιεύονται μεταφρασμένα στη γερμανική γλώσσα. Πρόκειται για το διήγημα «Φρειδερίκος Γιόχαν Δάινερ» του Θανάση Βαλτινού και για το «Όνειρο» του Γιώργου Σεφέρη. Καλή ανάγνωση!


Καλή ανάγνωση!

Εκ μέρους της Σύνταξης

Heft #29

Das menschliche Bewusstsein besitzt die Fähigkeit, das Leben zu entwerfen, das es zeitlich überdauern wird. Dieses Werk des Geistes überkreuzt sich in der nahen und ferneren Zukunft mit anderen entsprechenden Werken, und in ihrer Begegnung verwebt sich das Geflecht der Ideen und Gegenstände unserer Welt auf eine derartige Weise, dass niemand mehr wird sagen können, wo eine Bemühung beginnt oder endet.

Costas Kouvelis‘ Tod war für uns, die Menschen von Exantas, ein schwerer Verlust, ein emotionaler Einschnitt, der nicht leicht vernarbt, so dass viele Freunde der Zeitschrift befürchteten, deren Zyklus möge zu Ende gehen. Die Optimistischeren dachten, dass sich – wie gemeinhin gesagt wird – mit dem Abschluss dieses Zyklus möglicherweise ein neuer eröffnen werde.

Als wir zur Planung der Nummer 29 von Exantas die ersten, Treffen des neuen Redaktionskomitees durchführten, stellten wir fest, dass unser Weg der dialektische Umgang mit den beiden genannten Tendenzen ist. Wir beschlossen also, eine Reihe von Änderungen vorzunehmen, ohne das Herz von Exantas anzutasten, Änderungen, die uns schon seit geraumer Zeit vorschwebten und die auch Costas erörterte.

Der Leser wird sehen, dass wir versucht haben, Exantas zugänglicher und lesbarer zu machen, indem wir in die verlegerische Modernisierung der Zeitschrift investiert haben, sowohl was das Erscheinungsbild als auch den Inhalt betrifft. Unsere wichtigste Neuerung ist jedoch, dass die Nr. 29 von Exantas vollkommen zweisprachig ist. Nun genießt jeder Leser Zugang zum gesamten Inhalt des Hefts.
Die vorgenommenen Änderungen sind zahlreich. Die kleinen Fehler und Verspätungen sind bei einem Unterfangen, dass sich auf freiwillige Mitarbeit stützt, unvermeidlich. Wir bitten dafür schon im Voraus um Nachsicht. Ob der Weg, den wir gewählt haben, um die Zeitschrift fortzuführen, passend ist, wird die Zukunft zeigen. Trotz etwaiger Änderungen wollten wir auf jeden Fall dem Geist von Exantas treu bleiben, ein Pfad für die Vermittlung griechischer Kulturelemente in der deutschen Gesellschaft zu sein, ein Raum für einen breiteren kulturellen Austausch und für Information zwischen Deutschen und Griechen, wobei uns die Liebe zu beiden Ländern leitet.

Wir wünschen Ihnen eine angenehme Lektüre!

Die Redaktion