9. Δεκεμβρίου 2020

Τεύχος #32

By editorial team

H περίοδος της πανδημίας μας αναγκάζει να μιλήσουμε γι’ αυτή. Ακόμη κι αν πολλές φορές αυτό δεν γίνεται ευθέως, σε κάθε βήμα, σε κάθε ανάσα υπάρχει πια ένας πρόσθετος δισταγμός. Ο πολιτικός χρόνος γύρω μας έχει παγώσει, οι τέχνες προσπαθούν να βρουν το δρόμο τους προς ένα σαστισμένο κοινό, το οποίο επιτρέπεται να εργάζεται αλλά αποτρέπεται από κάθε λογής απολαύσεις. Μέσα στην καθαρότητα των προτεραιοτήτων της κοινωνίας που έχουμε οικοδομήσει, ωστόσο, ενοικεί κι ο ανορθολογισμός. Από το πρωθυπουργικό ζεύγος της Ελλάδος, που εν μέσω απαγόρευσης κυκλοφορίας ασκεί μηχανοκίνητο αθλητισμό σε προστατευόμενη δασική περιοχή, έως τα κινήματα άρνησης του Covid-19, οι καθημερινές αντιφάσεις διαμορφώνουν μια κουλτούρα θεσμικής δυσπιστίας. Ίσως ο γραπτός λόγος με την ιδιομορφία και τον ιδιαίτερο χρόνο του εκφεύγει αυτής της δυσκολίας, μας ξεγελά με την σταθερότητά του και μας χαρίζει μια σχέση με έναν κόσμο εκτός του καθεστώτος και περιρρέοντος φόβου που ανακινεί την κρίση της εποχής μας. Με την έκδοση του 32ου Εξάντα προσπαθούμε να βαδίσουμε ξανά στα ίχνη αυτής της χαμένης ισορροπίας.

Εκ μέρους της Σύνταξης